Trotuari si e drejtë

Një qytet nuk matet me numrin e ndërtesave, por me hapësirën mes tyre. Një trotuar ku mund të ecë një nënë me karrocë, një park ku fëmijët luajnë pa frikë, një shesh ku të moshuarit ulen në hije: këto janë gjërat që e bëjnë një vend të jetueshëm.

Në shumë lagje, trotuari është bërë parking, vitrinë dyqani ose zgjatim i oborrit. Askush nuk e ka marrë me qëllim të keq; secili ka marrë pak. Por shuma e këtyre «pak»-ve është një qytet ku këmbësori ecën në mes të rrugës.

Si rikthehet

Hapësira publike rikthehet me vendime të vogla dhe të qëndrueshme: shtylla që ndalin parkimin, gjelbërim që zë vend, ndriçim që e bën rrugën të sigurt natën. Asnjëra nuk është e shtrenjtë. Të gjitha kërkojnë vullnet që zgjat më shumë se një mandat.

Qytetet ndryshojnë. Ajo që u humb mund të rikthehet, nëse e duam mjaftueshëm dhe e kërkojmë me zë.